tag:blogger.com,1999:blog-12222451672415526992011-07-07T22:11:49.259+02:00These are the travels of the Millipede or the Centipede or just the Manypede. His voyages are like the continuing progression of the mind. Not only like the individual identity, but like the commonly shared spirit of humanity. He tries to tap into the poetic and mythological fundamentals of the universal soul. Whether or not these tries are in vain, is still to be decided.Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.comBlogger241100tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-67831808022039302982009-12-28T00:01:00.000+01:002009-12-28T00:02:01.523+01:00

Ook wanneer hij de ogen sloot- poogde te dagdromen - ontkwamde Veelpoot niet aan zijnbuitenmythische visioenvan buiten de patrijspoort.en fel dat het wasfelfel en zachtheel zachtmaar o zo feljaDe Veelpoot deindeop al zijn duizend (honderd?) potenop het binnendek, op de golven,langs de kade, aan de kust.Rusteloze benen.Hij kon gaan zitten in zijn stoel,maar het gevoel van deinen bleef.

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-217546447435472282009-12-27T23:06:00.001+01:002009-12-27T23:59:07.200+01:00

Het licht glimlachtezuchte gelukzalig zweegin alle kleuren bewooglichtjes heen en weer.De Veelpoot traandeom de glinster in de ogenom de lijnen in de luchten hij staarde nog steeds."Geef mij", zong hij"iets om voor te levenliefde om te gevenen alles van dichtbij""Toon mij", zong hij"iets om te bekorendat wat ik verloor enblaas me de horizon voorbij"De Watervogel lachtehoongelach.

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-55938978154111259712009-07-21T12:00:00.001+02:002009-07-21T23:25:22.547+02:00

Kijk, daar vliegt de Watervogelhoog in de lucht.Hij domineert het zichten krijst, krijst, krijst."Ik zie alles.""Ik weet alles.""Ik ben alles."De Watervogel vreet veel,maakt hem niet uit wat.Even later (kort na uitbuiken)goochelt-i met kreten.Dat maakt hem de Watervogel.As a matter of fact, the Aquatic Bird is nothing more or less than a metaphore, used in a poetic context to illustrate a certain

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-20280450681150978302009-07-18T12:00:00.000+02:002009-07-18T23:59:54.724+02:00

En in de ogenvan de Veelpoot glin-sterde het Licht.(licht-als-in-een-soort-van--ster-die-zeg-maar-een-eh-supernova-werd. ja.boem.)En de Watervogel,die inmiddelsweer cirkels vloog entuurde-tuurde-tuurde,schaterde een lach.(spottend. haha.)Hoe lang het duurde -de Veelpoot was de tijd kwijt -is niet te achterhalen.En ook:de grote ogenvan de dode visvertroebelden(werden waterig)tot heldere poelen.

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-44787925180091865592009-05-23T12:00:00.000+02:002009-05-23T20:26:14.440+02:00

Lang had de Veel-poot terug gestaardnaar het licht vanHogerhanden toen verschoot hetvan kil naar warm- klik -van droom naar tast,van ijs naar dekens,van kil naar warm,dat deed het,oogverblindend.De patrijspoort vertoondelichte barstenin het glas enbrakin schervennaar buiten toe.De Veel-poot lachte, z'ngezichtdoor 't lichtverlicht,een glimlach,oor tot oor,tanden bloot,dat deed-i,oorverdovend.Hij

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-31307938527602001932009-02-15T20:28:00.000+01:002009-02-15T20:29:14.524+01:00

De Veel-poot woelde z'nbed uit,de koele dekensop de vloer.De kajuit waszwak verlichtdoor het lichtvan buiten,het licht van Hogerhand.Wat stond het nog te staren?Staarde het nog wel?En als het staarde:waarom dan zo koel?Kil was het licht geworden,alsof het achter glas zat,met een kleur die door ijsleek te schijnen.De patrijspoort was te klein,altijd al te klein geweesten het water dat reflecties

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-23461726922129589272009-01-07T23:44:00.000+01:002009-01-07T23:45:06.210+01:00

Al weken stond't Hogerhandige nuaan de hemel hoog.Het pulseerde:werd zwakkeren sterkeren weer zwakkerom weer sterker te worden.En de Veelpoot pulseerde mee.Het licht deed de ogen van de Veel-poot schitteren tot tranen aan toeen alle vele poten (duizend?) wreven.Als door blindheid bevangenen ook een beetje verlamdhad de Veelpoot zichzelf doen verwarmendoor het licht van Hogerhand.Het licht had

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-52778336840003915912008-11-22T23:26:00.001+01:002008-11-22T23:26:45.049+01:00

Het licht keek hij aan,De Veelpoot keek het licht aanen hij zag dat het goed scheen.Nogmaals ademde de Veel-poot de zilte lucht in,alsof hij beseffen wildedat zijn adem leven was.Alles wenkte hem,zoals het Hogerhandige pulseerdebewoog hem niets of niemanden had niets hem ooit gedaan.Het scheen goed.De Watervogel was elders neergestreken -hij heeft immers een rustplaats nodig -daar besloot hij een

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-44859925096090023812008-11-17T12:00:00.000+01:002009-02-07T13:27:01.606+01:00

... over dat hij een oorlog was, een wereldoorlog, veroorzaakt door het Kwaad dat in ieder mens huist, als gevolg van de onmeetbaar diepe zondigheid. Maar - en dat is een geruststellende gedachte - zijnde een oorlog, kan de Veelpoot zelf nooit slachtoffer worden. Dat is ook iets waard.

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-50851781421816415262008-11-16T00:34:00.001+01:002008-11-16T00:34:41.749+01:00

In het licht dathet Hogerhandigdeop de Titaniumwierp,zag de Veelpootonder meer schoonheid,maar ook meer vooruitzicht;meer dan ooit, wantzijn (voor)uitzichthad een vorm,haast geconcretiseerd.Zorgvuldig.Het licht keek hem aan,hij keek het licht aan.Als blind liet hij zichdoor Hogerhandig lichtverwarmen, verlangendnaar omarming, om ein-delijk van wal te steken.De Watervogel was weggevlogen -zo gaan

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-48194057249275325012008-11-11T17:01:00.000+01:002008-11-11T17:02:46.759+01:00

De Veelpoot ontwaakte,op zijn grondvesten schuddenzijn zeil,het dek,de masten en het kraai-ennest, waar de Watervogelijzerenheinig nogaltijd knutselde.Bevangen door angst- zijn verlangen washij kortstondig vergeten -verlamde de donder,ook bliksem, hemplotseling enoverdonderd als hij was,lag hij roerloos.In zijn bed was hijdan wel veilig, maarals getroffen in 't hartkroop hij bedachtzaamnaar de

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-39072969486284883412008-10-29T10:24:00.001+01:002008-10-29T10:24:49.797+01:00

Hij droomde dingendie niet van hem- de Veelpoot - warenmaar - en dat isopmerkelijk -dat deed hem niets.Nog altijd het gekraaken gekras van klauwen(Watervogelklauwen)daar bovenin het kraai-ennest, waar de Watervogelnog altijd met ijverzijn bemoeizuchtignest knutselde.Klanken van storm en zeevervangen door krakenvan plastic spul:snoertjes, tassen,elektronica-afval,zakken, cd's.Maar de Veelpoot

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-52101476509962854302008-10-10T23:15:00.004+02:002008-11-16T00:26:42.259+01:00

“Wat doet ie toch?”“Kijk nou! Kijk nou!”“Vakkundig hoor, vakkundig.”“Hahahahahahahaha.”“Ik doe het hem niet na.”Toepasselijk in wathet kraaiennestgenoemd wordt,bouwde de Water-vogel zijn nest.IJverig met tak-ken en vooralvan zakken van plasticmet meestalgroot een merknaamer op afgedrukt,vloog hij heenen weerterug naar deTitanium.“Hahahahahahahaha.”“Echt mooi.”“Hahahahahahahaha.”“Knap!

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-26225920122397339472008-10-09T20:38:00.004+02:002008-10-10T23:04:59.800+02:00

... over de vaart waarin alles verloopt en dat door onoplettendheid gaten geslagen kunnen worden in zijn eigen realiteit, waardoor onduidelijk wordt wat nu wel en wat nu niet tot zijn werkelijkheid behoort. Maar - en dat is een geruststellende gedachte - wanneer er gaten in zijn eigen realiteit geslagen worden, dan wordt hem wel een kijkje gegund in een ander universum. Dat is ook iets waard.

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-91704240231435432642008-10-07T22:33:00.002+02:002008-10-07T22:37:23.065+02:00

De Veelpoot keek uitover het watervanuit de kajuitwaarin hij sliep.Verreweghet bestevan wat hij op dit momentom zich heen verzameld hadwas zijn (voor)uitzicht.De kajuit beklemdehem en brachthem tot inzichten diehij liever nietgehad zou hebbenbovendien.Bedomptals het was, weerhieldhet hout alle geluid van binnenkomstal was zij meer dan welkom,want hij miste hetgesprankel.Zijn (voor)uitzicht

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-20348222043536601482008-09-13T22:21:00.000+02:002008-09-13T22:22:10.622+02:00

Al die nachten die volgdenop zijn besluit te wachtenop de komst van Iets Hogerhandigsof desnoods de Hogerhand Zelfsliep de Veelpootin de kajuit.Hij vergat zijn dromen,gepreoccupeerd en georenspitstals hij was, was zijn geesthem bekender dan ooit geworden.Alles was geordend, structuur wasoveral, tot het beangstigende aan toe.(Behalve in het grote ruim, maar datspreekt voor zich en zal ooit weer

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-75573755047256513732008-09-01T23:19:00.002+02:002008-09-13T22:12:39.116+02:00

Het wachten maakte hemverlangen naar bezigheid.Nog niet in het grote ruim,in het grote ruim niet,want daar rook hetnog veel te bekend.Maar verder maakte hij alles schoon;duizend/honderd/miljoen poten in emmers sopdie alles deden glanzenen opnieuw weer nieuw deden lijkenalsof het net gemaakt was.De zeilen witter dan ooit,de motoren als opnieuw gepolijst,tot zelfs het anker in zijn geheeltot de

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-27326137619195246902008-08-27T20:23:00.000+02:002008-09-27T22:56:19.888+02:00

... over de vrees dat alles instabiel zou blijken en ruimte zichzelf uiteindelijk verteren zal, nog voordat hij zal kunnen vatten waardoor en waarom. Maar - en dat is een geruststellende gedachte - wanneer ruimte zichzelf verteren zal, dan zal dat zo snel plaatsvinden dat de Veelpoot geen tijd gegund krijgt het zich te beseffen. Dat is ook iets waard.

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-78741073708824956292008-08-18T23:43:00.000+02:002008-08-18T23:45:04.113+02:00

Nee, hij ging nog niet aan boord.Hij gunde zijn nieuwe aanwinst, diemooie nieuwe aanwinst, die zijn slechtstetijd waarschijnlijk al enigetijd achter de rug had gehad,geen waardige blik.Nee, hij liep nog langs de kadeover kinderkoppen, die hij metzijn honderd/duizend/miljoen potenonmerkbaar betastte.Zowel hij als de tastbarewereld onder zijn voeten(maar ook die boven zijn hoofden naast zijn handen

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-29322073903259358142008-08-13T22:03:00.002+02:002008-09-13T22:12:25.532+02:00

De Veelpoot had zijn huis -'verkocht' had er nooit op gestaan -daarom maar verlaten.De mensen in de straat en wie er ookmaar een blik geworpen hadden op de Veel-poot zagen hem met niets meer danlege handen zijn huisplotseling verlaten.Een makelaar kwam er niet aan te pas,noch een familielid,noch ge(anti)kraak, met uitzondering vande spouwmuur die te vol zat met troepen dingen die de Veelpoot

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-2350970670316751502008-08-12T21:43:00.000+02:002008-08-12T21:44:49.201+02:00

Een onstuimig ontwakenwat had hij gedroomd?Wat het er toe deed,dat was hem om het even.Heel even, niet langerdan wellicht een minuutof vier of vijf of driehad hij op zijn rug gelegen,maar bewegen was onmogelijk.Jaag de Elf wegJaag de Elf toch wegGewoon, jaag 'r wegDat wil ze bestMaar niet als je het nietnetjes jaagtKnipperen, het roerenvan de vingertoppen,stoppen met ademenen dan weer doorgaan,

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-43108459443237243832008-08-11T21:43:00.004+02:002008-08-11T21:51:41.663+02:00

... over de vrees dat alles op de aarde op zou houden, zonder dat hij zichzelf heeft kunnen verwezenlijken, zijn dromen met succes heeft na kunnen jagen. Maar - en dat is een geruststellende gedachte - wanneer de voortgang van de tijd door Hogerhand wordt stopgezet, zal de Veelpoot eindelijk goed kunnen slapen. Dat is ook iets waard.

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-37104140461345674862008-08-10T22:56:00.002+02:002008-08-10T22:59:46.979+02:00

Een getrommel op de deur van de anderen.De Veelpoot stond op de stoep. Het duurde voor men open deed.Hoe ze daar toch een gast behandelenin die bekende uithoek van de ambitieuze Veel-poot.Een onbekend aantal vingers, knokkels op het hout.Louter geroffel, getrommel bij de anderen.Maar men deed open, zeker wel.Die fout maakt men niet eenmaal, noch meer.Dat gunnen ze hem niet, de ambitieuze

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1222245167241552699.post-25293482182237708442008-08-09T22:18:00.002+02:002008-08-09T22:45:15.185+02:00

“Hij houdt het nooit vol.”“Nee, dat redt hij niet.”En een andere stem:“Het lukt hem voor even,maar na een paar meterdraait hij weer om.”De Veelpoot had een schip gekocht,een groot schip met masten,kajuit, anker en boegbeeld,zeilen van canvas.Gekocht van een man die hem verteldedat het van een man was geweestdie ooit ver had gevarenminstens tweeënhalf jaaraan een stuk.“Hij was nogal een eenzaat”,

Roberthttp://www.blogger.com/profile/12121082714822090387noreply@blogger.com0