19.

Ook wanneer hij de ogen sloot
- poogde te dagdromen - ontkwam
de Veelpoot niet aan zijn
buitenmythische visioen
van buiten de patrijspoort.

en fel dat het was
fel
fel en zacht
heel zacht
maar o zo fel
ja

De Veelpoot deinde
op al zijn duizend (honderd?) poten
op het binnendek, op de golven,
langs de kade, aan de kust.

Rusteloze benen.

Hij kon gaan zitten in zijn stoel,
maar het gevoel van deinen bleef.