Hij droomde dingen
die niet van hem
- de Veelpoot - waren
maar - en dat is
opmerkelijk -
dat deed hem niets.
Nog altijd het gekraak
en gekras van klauwen
(Watervogelklauwen)
daar bovenin het kraai-
ennest, waar de Watervogel
nog altijd met ijver
zijn bemoeizuchtig
nest knutselde.
Klanken van storm en zee
vervangen door kraken
van plastic spul:
snoertjes, tassen,
elektronica-afval,
zakken, cd's.
Maar de Veelpoot sliep,
hij was gewend geworden
aan het verafschuwde
en de stemmen van buiten.
0 reacties:
Een reactie plaatsen