09.

“Wat doet ie toch?”
“Kijk nou! Kijk nou!”
“Vakkundig hoor, vakkundig.”
“Hahahahahahahaha.”
“Ik doe het hem niet na.”

Toepasselijk in wat
het kraaiennest
genoemd wordt,
bouwde de Water-
vogel zijn nest.

IJverig met tak-
ken en vooral
van zakken van plastic
met meestal
groot een merknaam
er op afgedrukt,
vloog hij heen
en weer
terug naar de
Titanium.

“Hahahahahahahaha.”
“Echt mooi.”
“Hahahahahahahaha.”
“Knap! Knapknapknap.”
“Ik doe het hem niet na.”

De Veelpoot, ondertussen,
zat nog altijd in
de kajuit, starende
door glas
over water
naar horizon.
Met de vingers in de oren
om het gekraak en gerommel
niet aan te hoeven horen,
verschool hij zich
voor alle geluid.

Geprop tussen houten planken,
waaruit het kraaiennest bestond,
hield niet op. Fouten kon de
Watervogel zich dan wel veroor-
loven, want niemand die het
zien zou.

“Ik kan wel uren blijven kijken.”
“Het houdt maar niet op. Hoera!”
“Hahahaha. Ik doe het hem niet na.”
“Knap! Knapknapknap.”